Πώς ο Ελληνισμός πορεύεται στο χρόνο

Η μεταφορά αγαθών σήμερα διά θαλάσσης παγκόσμια αγγίζει το 90 %. Η Ελλάδα μέσω της μεγάλης ναυτιλιακής δύναμης κυριαρχεί με τους Ελληνες εφοπλιστές να έχουν ενσωματώσει ιστορικά στο dna τους την ικανότητα ελιγμών σε δύσκολες συνθήκες πολεμικών συγκρούσεων. Η έννοια του πόρου είναι το πέρασμα, η διάβαση. ¨Όπως για παράδειγμα τώρα η διαμάχη στον πόλεμο στο Ιράν έχει αναδείξει την μεγάλη αξία της γεωγραφίας και της Ναυτιλίας για τον έλεγχο των στενών του Ορμούζ. Παρόλο που είναι ένα απλό στενό θαλάσσιο πέρασμα ρυθμίζει παγκόσμιους οικονομικούς πόρους μέσω της ναυτιλίας. Στον Ελληνικό κόσμο πάντα τον δρόμο τον άνοιγε κάποια ατομικότητα και τον ακολουθούσε το κράτος. Το παράδειγμα αυτό το βλέπουμε διαχρονικά απο την Ελληνική Ναυτιλία. Ένα τόσο μικρό κράτος όπως η Ελλάδα κατέχει έναν από τους μεγαλύτερους εμπορικούς στόλους στον κόσμο βασισμένη στο ατομικό επιχειρείν. Μάλιστα η σύνδεση της Ελληνικής ανθεκτικότητας ως έθνος συνδέεται άρρηκτα με την θαλάσσια επικράτεια του ελληνικού στόλου ένα πράγμα που αποδείχθηκε κυρίως την δύσκολη περίοδο των μνημονίων. Τότε η Γερμανία με τον υπουργό οικονομικών Σόιμπλε θύμωσε με τους Έλληνες εφοπλιστές και ήθελε να μεταφέρει όλη την Ελληνική ναυτιλία στον γερμανικό νηογνώμονα. Η αρνητική σθεναρή στάση των Ελλήνων εφοπλιστών επέδειξε τα υψηλά αντανακλαστικά τους και με έξυπνο τρόπο έδρασαν ως στρατηγικοί παίκτες όχι μόνο κάνοντας αρχικά αυτό που έπρεπε αντιστεκόμενοι, αλλά αργότερα αγόρασαν και όλα τα γερμανικά πλοία και μάλιστα κοψοχρονιά. Αυτό χρειάζεται να το σκεφτόμαστε ως το Ελληνικό αρχέτυπο που είναι ότι ένα άτομο η μια ομάδα έχει επιλεγεί από την συλλογική σοφία και αναγνωρίζεται ότι αντιπροσωπεύει έναν οδηγό για το χρονικό κατα περιόδους κρίσεων πέρασμα όλης της συλλογικότητας στην νέα συνθήκη. Η Ελλάδα είναι μία πύλη ενεργειακή τα Βαλκάνια είναι η ενδοχώρα της Ελλάδας αλλά και η μαύρη Θάλασσα με τις παραθαλάσσιες Ελληνικές πόλεις διαδραμάτιζε πάντα σημαντικό ρόλο μέσα απο τα στενα του Βοσπόρου ως διασύνδεση με τα άλλα λιμάνια της μεσογείου. Το κομμάτι του Ελληνικού πολιτισμού αποτελεί το εθνικό συμφέρον και είναι αυτό που χρειάζεται να επενδύσουμε επίσης ως χώρα και ως υψηλή στρατηγική. Αυτό σημαίνει το να έχουμε μαζί μας τους λαούς χωρίς να είμαστε μια αποικιοκρατική η ιμπεριαλιστική δύναμη. Φυσικά αυτό σε συνδυασμό με την στρατιωτική ισχύ για να διαπραγματευόμαστε δυναμικά στον πραγματικό κόσμο.