Η εργασία με το ξύλο ως στοχαστική άσκηση, τέχνης πολιτισμού & Ψυχοεκπαίδευσης.

Η πρώτη μόρφωση αγωγή που λαμβάνει σε προλεκτικό επίπεδο ο άνθρωπός είναι πάντα το πολιτισμικό υπόβαθρο στο οποίο γεννιέται. Αυτό τον διδάσκει και του μεταφέρει πληροφορίες για το περιβάλλον τον τρόπο ζωής & προσαρμογής για την επιβίωση και συμβίωση μέσα στην κοινότητα του τόπου του. Προσδιορίζει τις γενικές νόρμες τις τάξεις οργάνωσης του συλλογικού συστήματός, διαμορφώνοντας & αποτυπώνοντας στους πρώτους χρόνους της ζωής του τα θεμελιώδη περιεχόμενα της συνείδησής του αυτό που ονομάζουμε ύπαρξη στο χρόνο η νου.  Πολύ αργότερα έρχεται η λεκτική διαδικασία και η λεκτική μάθηση. 

Ο πολιτισμός μέσα από το κύριο όχημα του τις τέχνες παράγει είτε αντικείμενα τεχνουργήματα είτε χρησιμοποιεί το σώμα ως αντικείμενο τελετουργικά  (χορός, πολεμικές τέχνες) την φωνή (τραγούδι ) κλπ. 

•  Η άσκηση μας όμως σε αυτό το εργαστήριο προσπαθεί να συν δέση αποκαλύψει  τον τρόπο, την αξία της σχέσης, το πώς κάνουμε κάτι και όχι γιατί και τι κάνουμε, ως ενέργεια ποίημα.

•   Η επαφή με την φύση μέσα από το υλικό  του ξύλου θα μας φέρει σε επαφή και θα μας επανα εκπαίδευση συνειδητά  με μία φυσική  διαδικασία ύπαρξης δράσης, όπως είναι και  η επεξεργασία του ξύλου. 

• Η  οργάνωση  και η επικέντρωση  στα εξωτερικά πράγματα όταν είναι συνειδητή μέσω και των εσωτερικών  αισθήσεών μας συνδέει με το δημιούργημα και την δημιουργικότητα. 

•  Το αντικείμενο αποκτά την σφραγίδα του την πνοή  του καλλιτέχνη. Οι συμμετέχοντες  ανακαλύπτουν μία σχέση  αγάπης με τον εαυτό τους μέσα από το  δημιούργημα που μας παραπέμπει πάντα στην μοναδικότητα του δημιουργού του .  

​              

         Ο φυσικός τρόπος  

             Μέσα από την πρακτική μας  μαθαίνουμε τις αρχές τις ποιότητες οργάνωσης της ζωτική μας  ενέργειας και ανακαλύπτουμε             τη διαίσθηση, τη διορατικότητα, την εν συναίσθηση  & τον συντονισμό.

​​​​​

          Υπάρχουν έτσι οι παρακάτω βασικές διαφορετικές λειτουργικές αρχές.

• Η αληθινή σύνδεση στο εδώ & τώρα, μέσα από το σώμα μας με τη ζωτική μας δύναμη & την τέχνη μας ως στοχαστική ενασχόληση. 

• Η επικοινωνία ως μοίρασμα συντονισμός & πρακτική εξερεύνησης διαπροσωπικής στο εργαστήριο μεταξύ των συμμετεχόντων.

• Πολυτροπικότητα : Συνειδητή  ανακάλυψή της χρήσης των εξωτερικών αισθήσεων στην επικοινωνία. Το άγγιγμα ως προεξέχουσα αίσθηση & νευρο-αντίληψης στην επικοινωνία με το αντικείμενο και με το περιβάλλον, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αισθήσεις  την όραση την ακοή τη γεύση & την οσμή.

• Σωματική Νοημοσύνη : Σύνδεση οργάνωση της ενέργειας με βάση τα δυναμικά χαρακτηριστικά αλλαγής του πεδίου της ενέργειας όπως την κίνηση την δύναμη την κατεύθυνση το χώρο τον χρόνο την θέση την στάση την απόσταση τον ρυθμό το αίσθημα κλπ.

• Ο  σκοπός της αύξησης της συχνότητας  διέγερσης της ζωτικής μας ενέργειας διαμέσου της επαφής με το υλικό και ως προέκταση με τη φύση. 

• Η επικέντρωση στη συμμετοχή μέσα σε μία ανεμελιά, στοχαστικής κίνησης στο άγνωστο που τους οδηγεί αυθόρμητα σε μία αναίτια χαρούμενη κατάσταση.

​​

          Η χρήση της ξυλογλυπτικής στο εργαστήριο μας δεν αναφέρεται στην εργασιοθεραπεία  ούτε στη  χρηστικότητα η την           αισθητική η συμβολική αναπαράσταση των αντικειμένων. Είναι μία σύγχρονη  ψυχοπαιδαγωγική που βασίζεται στην            στη μάθηση των  τάξεων οργάνωσης της  ζωτικής ενέργειας.  Το να έχουμε την ικανότητα να αναγνωρίζουμε που βρίσκεται το ρεύμα ενέργειας της δύναμης της ζωής. Η ενέργεια της ζωής μας διαπερνά και είμαστε μέρος της δεν μας ανήκει αλλά μας συνδέει με τον κόσμο. 

​​​

• Ο ελληνικός λαός δεμένος με το φυσικό περιβάλλον που τον περιέβαλε, επεξεργάστηκε το ξύλο, που ήταν άφθονο γύρω του, προκειμένου να φτιάξει ξυλόγλυπτα, αντικείμενα καθημερινής χρήσης και εκκλησιαστικά έργα, με τα οποία διευκόλυνε και ομόρφαινε τη ζωή του ή εκδήλωνε την ορθόδοξη πίστη του. 

• Οι ρίζες της ξυλογλυπτικής στον τόπο μας φτάνουν ως την αρχαία μυθολογία. ​

​      Διαβάστε περισsότερα:  https://tinyurl.com/yeyv7v3e

​​​